Dziewczynka, która uratowała Gwiazdkę, Matt Haig

Skąd bierze się magia Świąt Bożego Narodzenia, która sprawia, że renifery wznoszą się w niebo,  a Święty Mikołaj w ciągu zaledwie jednej nocy potrafi odwiedzić wszystkie dzieci na całym na świecie? Skąd bierze się magia, która zatrzymuje czas i potrafi spełniać marzenia?  Magia Świąt Bożego Narodzenia działa dzięki nadziei. Nadziei dzieci, "każdego z nich, które głęboko jej pragnie i w nią wierzy." A co gdyby dzieciom zabrakło nadziei? Odwołać Boże Narodzenie? 

Na szczęście w Londynie żyje Amelia Wishart, która nie pozwoli, by zabrakło świątecznej magii, w końcu sama jest Dziewczynką, która uratowała Gwiazdkę.

Ryngraf, Piotr Śliwiński

Rok 1794, to już ostatnie tchnienia I Rzeczpospolitej, nim monarchowie Rosji, Prus i Austrii przeprowadzą ostatni, pełny trzeci rozbiór Polski, tym samym "wymażą imię polskie."

W okresie, który poprzedzał ostateczny upadek kraju akcję swojej powieści "Ryngraf" umieścił Piotr Śliwiński. Insurekcja kościuszkowska, ostatnie próby ratowania państwa, utrzymania wewnętrznej jedności, heroizm, braterstwo, miłość, wielka polityka, spiski i zdrady, "epopeja powstańcza" Piotra Śliwińskiego nie jest lekturą "ku pokrzepieniu serc", a historią wielkiej narodowej klęski.

Wszyscy powinniśmy być feministami, Chimamanda Ngozi Adichie

Powstały w oparciu o wygłoszoną prelekcję podczas TEDx w 2012 roku, dorocznej konferencji poświęconej Afryce, przez nigeryjską pisarkę Chimamandę Ngozi Adichie esej "Wszyscy powinniśmy być feministami" jest niezwykle ważnym głosem w debacie na temat równości płci.
Głosem pełnym gniewu, jednak zamiast krzyku i ostrej krytyki Adichie w spokojnej i szczerej wypowiedzi zmusza do ponownego przemyślenia definicji feminizmu.

Chimamanda Ngozi Adichie z powodzeniem redefiniuje feminizm pozbywając się negatywnego bagażu i stereotypów, którymi przez dziesięciolecia to pojęcie zostało obciążone. "Feministka nienawidzi mężczyzn, nienawidzi staników, nienawidzi afrykańskiej kultury, uważa, że kobieta zawsze powinna mieć władzę, feministka nie maluje się, nie depiluje, zawsze jest w złym nastroju ."

Według innego klucza. Opowieść o autyzmie, John Donvan, Caren Zucker

Niedorozwinięty. Idiota. Imbecyl. Debil. Matoł. Te słowa to nie inwektywy, a precyzyjne, medyczne terminy, których używali jeszcze I połowie XX wieku specjaliści opisując osoby z upośledzeniem umysłowym, autyzmem czy chorych psychicznie. Sama definicja autyzmu pojawiła się zaledwie 75 lat temu, i przez te dziesięciolecia  zmieniała się, by od 2013 roku przyjąć nazwę "zaburzenie ze spektrum autyzmu".
John Donvan i Caren Zucker w swojej powieści " Według innego klucza. Opowieść o autyzmie"  zabierają czytelników w  wyjątkową podróż w czasie, przedstawiając "wiele historii, dziejących się na różnych kontynentach, w tym samym czasie lub zataczających koła", historii rodziców, lekarzy, prawników i samych chorych, przedstawiając ich walkę o definicję autyzmu, bitwę o prawa obywatelskie dla chorych i głębokie zmiany społeczne, które dokonały się na przestrzeni dziesięcioleci.

Tekst, Dmitry Glukhovsky

Telefon już dawno przestał być urządzeniem, który służy nam wyłącznie do dzwonienia. To w nim przechowujemy zdjęcia, zostaje w nich ślad po stronach, które odwiedzamy, to tam prowadzimy prywatną i służbową korespondencję, nasze wspomnienia. Czym jest dla nas telefon i czy kiedykolwiek zastanawialiśmy się jakie dane  w nim przechowujemy? Do czego można użyć informacji zgromadzonych w telefonie zastanawia Dmitry Glukhovsky w swojej powieści "Tekst"? Czy wraz z telefonem można komuś zabrać jego życie?

Dwudziestosiedmioletni Ilja, po odbyciu wyroku za handel narkotykami opuszcza mury kolonii karnej. Wkrótce zdaje sobie sprawę, że nie ma do czego i kogo wracać. Jego bliscy już nie żyją, dziewczyna i przyjaciele mają własne życie. Ilja nie ma nic, pieniędzy, wykształcenia, przyszłości, tylko wyrok w papierach i pragnienie zemsty. Zemsty na człowieku, który siedem lat wcześniej podłożył mu narkotyki i zmarnował całe życie.