Wymiary życia, Julian Barnes

Dlaczego już? Wydaje nam się, że mamy tyle czasu, tyle możemy zrobić, aż nagle przychodzi śmierć i zabiera najbliższą nam osobę. Jak pogodzić się ze stratą? Co zrobić gdy śmierć zabiera miłość naszego życia?  Julian Barnes w "Wymiarach życia" próbuje zmierzyć się  trudnym przeżyciem jakim jest utrata ukochanej osoby. Tym razem nie jest to tylko fikcja, bowiem w trzech  pozornie niepowiązanych  ze sobą esejach, brytyjski prozaik próbuje uporać się z własną stratą, śmiercią żony.  Swoją żałobę zamienił w przejmujące studium smutku, tęsknoty, po części także hymn na cześć zmarłej na raka żony.

Wszyscy powinniśmy być feministami, Chimamanda Ngozi Adichie

Powstały w oparciu o wygłoszoną prelekcję podczas TEDx w 2012 roku, dorocznej konferencji poświęconej Afryce, przez nigeryjską pisarkę Chimamandę Ngozi Adichie esej "Wszyscy powinniśmy być feministami" jest niezwykle ważnym głosem w debacie na temat równości płci.
Głosem pełnym gniewu, jednak zamiast krzyku i ostrej krytyki Adichie w spokojnej i szczerej wypowiedzi zmusza do ponownego przemyślenia definicji feminizmu.

Chimamanda Ngozi Adichie z powodzeniem redefiniuje feminizm pozbywając się negatywnego bagażu i stereotypów, którymi przez dziesięciolecia to pojęcie zostało obciążone. "Feministka nienawidzi mężczyzn, nienawidzi staników, nienawidzi afrykańskiej kultury, uważa, że kobieta zawsze powinna mieć władzę, feministka nie maluje się, nie depiluje, zawsze jest w złym nastroju ."

Topografia pamięci, Martin Pollack- recenzja #349

"Co każe tym ludziom sznurować usta? Strach? Przed czym? Przed mordercami i ich następcami? Dlaczego miano by się ich bać jeszcze dzisiaj? A może to strach przed upiorami przeszłości? A przecież wiemy, że nie da się tego zażegnać milczeniem."
Co sprawia, że nie chcemy pamiętać? Dlaczego niektóre wydarzenia usilnie wypieramy z pamięci, retuszujemy, przeinaczamy, upiększamy, lub po prostu zaprzeczamy. Nad ludzką pamięcią, zapominaniem, pamiętaniem i epidemią niepamięci w swoim zbiorze esejów "Topografia pamięci" zastanawia się Martin Pollack.

Nieszczęście bycia Grekiem, Nikos Dimou- recenzja #234

Czym jest szczęście? Według Nikolasa Dimou to stan zazwyczaj tymczasowy, w którym rzeczywistość zbiega się z naszymi pragnieniami. Analogicznie nieszczęście, to dystans między pragnieniem a rzeczywistością, a im większy dystans, tym bardziej czujemy się nieszczęśliwi. Grecki pisarz Nikolas Dimou w swoim najbardziej znanym eseju "Nieszczęścia bycia Grekiem" napisanym w 1973 roku i od tego czasu w samej Grecji wznawianym 32 razy,  rozprawia się z wadami i zaletami Greków. Komentuje  w nim grecką rzeczywistość, odmalowując ciemne strony tego kraju, który w niczym nie przypomina oglądanej w turystycznych folderach skąpanych w słońcu biało- niebieskich krajobrazów, ani znanego z "Greka Zorby" niezniszczalnego optymizmu i dionizyjskiej radości życia. 

"Nieszczęście bycia Grekiem" jest zbiorem powiązanych ze sobą krótkich ciętych i często satyrycznych aforyzmów, w których autor bezwzględnie obnaża wady Greków, będących jego zdaniem przyczyną greckiego nieszczęścia.