czwartek, 20 sierpnia 2015

Katar, Stanisław Lem recenzja #37

Stanisław Lem, który znany jest jako znakomity autor powieści science- ficion popełnił kiedyś kryminał (nawet dwa), a raczej powieść detektywistyczną, bo właśnie do tej kategorii zaliczyłabym "Katar", ale pisarzowi udało się wprowadzić do swojej powieści sporo elementów nietypowych dla tego gatunku, co czyni tę powieść jeszcze bardziej interesującą.

Takie skarby w bibliotece można znaleźć
Były astronauta zostaje  zatrudniony przez agencję detektywistyczną do pomocy w śledztwie zajmującym się serią tajemniczych wypadków. Staje się jednocześnie detektywem jak i przynętą. Kilka ofiar oszalało i popełniło samobójstwo podczas wakacji w Neapolu- na pierwszy rzut oka bez przyczyny. Jedynym wspólnym mianownikiem jest katar na który cierpi każda z ofiar. Z powodu pewnych podobieństw poszczególnych przypadków, najbardziej prawdopodobną wydaje się być teoria morderstwa seryjnego z użyciem trucizny jednak nie jest do końca pewne jakie (o ile w ogóle) związki łączą poszczególne ofiary.

Główny wątek kryminalny jest innowacyjny, rzadko w której powieści ( osobiście ja się z taką nie zetknęłam) role podejrzanych pełnią prawa natury, a bohaterowie szukają rozwiązania zagadki korzystając z rachunku prawdopodobieństwa i teorii chaosu.

"Katar" nie jest tylko powieścią detektywistyczną, odnoszę wrażenie, że wątek kryminalny nie jest najważniejszym tematem, który Lem chciał poruszyć w swojej powieści. Pisarz dokonuje w niej trafnej analizy ludzkiej natury- samotności człowieka w świecie, oraz snuje typowe dla swojej twórczości refleksje natury filozoficzno- naukowej.

Jestem pod ogromnym wrażeniem warsztatu pisarskiego autora. Styl i język powieści jest idealny. Książkę czyta się bardzo przyjemnie.

"Katar" mogę polecić miłośnikom nietypowych powieści kryminalnych, właśnie nowatorskość w poszukaniu rozwiązania zagadki tajemniczych zgonów jest mocną stroną powieści. Jednak nie tylko fani kryminałów znajdą w niej coś dla siebie. Powieść to uczta dla każdego lubiącego się zagłębiać w refleksje natury filozoficzno- futurologicznej.

"Katar" to świetne intelektualne wyzwanie, które gorąco polecam.


Katar, Stanisław Lem, Wydawnictwo Literackie, 2002, ss.179

moja subiektywna ocena: +4/6



8 komentarzy:

  1. Nie czytałam jeszcze żadnej książki Lema, ale chętnie zacznę przygodę z jego twórczością :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Do twórczości Lema bardzo długo się przekonywałam, też dopiero zaczynam przygodę z tym autorem.

      Usuń
  2. nie czytalam, nie znam, ale i tak zacheca :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Ostatnio czytałam "Solaris". Chętnie poznam i tę książkę :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Jestem zagorzałą fanką Lema :) zawsze mnie cieszy, gdy widzę, jak inni również go doceniają :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Chętnie sięgam po Twórczość Lema, jednak tej pozycji nie znam, może kiedyś po nią sięgnę :)
    Ciekawy blog, dodaje się do tej witryny i będe częściej zaglądała:)
    Pozdrawiam:)
    ksiazkomiloscimoja.blog spot.com

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję za odwiedziny i ciepłe słowa. Motywuję się jeszcze bardziej.

      Usuń
  6. Przeczytałam katar i mam podobne odczucia do Twoich;) Poza tym patrzę z większą podejrzliwością na tabletki na katar. Obecnie czytam Śledztwo, jakoś mniej mi się podoba

    OdpowiedzUsuń

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...