Kochana Ijeawele albo manifest feministyczny w piętnastu wskazówkach, Chimanda Ngozi Adichie

W swoim poprzednim eseju "Wszyscy powinniśmy być feministami" Chimanda Ngozi Adichie zredefiniowała pojęcie feminizmu, pozbywając się całego negatywnego bagażu i stereotypów, którymi obrosło przez lata. Nigeryjka swoją definicję oparła na prostym założeniu pełnej równości kobiet i mężczyzn. Tak przyjęta definicja rodzi pytania jak wdrożyć ją w życie. Co mają zrobić rodzice, aby wychować swoje córki w prawdziwym duchu równości. 

Napisany w formie epistolarnej kolejny esej autorki "Kochana Ijewele" dotyka  właśnie tego problemu, próbując odpowiedzieć na pytania jak pomóc naszym córkom stać się silnymi kobietami.

"Kochana Ijeawele albo manifest feministyczny w piętnastu wskazówkach" powstała w odpowiedzi na list, który Chimanda Ngozi Adichie otrzymała  od swojej przyjaciółki z dzieciństwa, tytułowej Ijeawele, z prośbą o radę jak wychować nowo narodzoną córkę na feministkę. Ta książka jest wersją odpowiedzi na tamten list, zbiór piętnastu wskazówek jak wychować córkę tak, by stała się silną i niezależną kobietą.

Wszyscy powinniśmy być feministami, Chimamanda Ngozi Adichie

Powstały w oparciu o wygłoszoną prelekcję podczas TEDx w 2012 roku, dorocznej konferencji poświęconej Afryce, przez nigeryjską pisarkę Chimamandę Ngozi Adichie esej "Wszyscy powinniśmy być feministami" jest niezwykle ważnym głosem w debacie na temat równości płci.
Głosem pełnym gniewu, jednak zamiast krzyku i ostrej krytyki Adichie w spokojnej i szczerej wypowiedzi zmusza do ponownego przemyślenia definicji feminizmu.

Chimamanda Ngozi Adichie z powodzeniem redefiniuje feminizm pozbywając się negatywnego bagażu i stereotypów, którymi przez dziesięciolecia to pojęcie zostało obciążone. "Feministka nienawidzi mężczyzn, nienawidzi staników, nienawidzi afrykańskiej kultury, uważa, że kobieta zawsze powinna mieć władzę, feministka nie maluje się, nie depiluje, zawsze jest w złym nastroju ."

Połówka żółtego słońca, Chimamanda Ngozi Adichie- recenzja #330

Ziemia wschodzącego słońca, właśnie tym miała stać się Biafra,  powstałe w wyniku odłączenia się od Nigerii w 1967 roku państwo. Kraj, w którym obywatele mieli żyć w dostatku, spokoju, bez przemocy, strachu i dyskryminacji. Trzy lata później Republika Biafry stała się masowym grobem dla blisko miliona ludzi, ziemią którą zniszczyły wojna, epidemie i głód.
To właśnie tocząca się wojna domowa w Biafrze, która doprowadziła do upadku tego kraju stała się głównym tematem powieści nigeryjskiej pisarki Chimamandy Ngozi Adichie "Połówka żółtego słońca". Konflikt polityczny oraz jego konsekwencje stały się podstawą do stworzenia polifonicznej i wielowymiarowej historii nie tylko o wojnie i polityce, a o człowieczeństwie, które w trakcie trwania tego konfliktu zostało poddane ogromnej próbie.