"Wpadają na szyby, siadają na liniach energetycznych, popełniają głupie błędy, które mają prowadzić jedynie do ich wyginięcia." Ludzie nigdy nie uważali ptaki za szczególnie rozumne istoty, stąd też wyrażenie "ptasi móżdżek" na określenie kogoś głupiego i nierozgarniętego. Jennifer Ackerman w swojej książce "Geniusz ptaków" udowadnia, że określenie kogoś mianem "ptasiego móżdżka" powinno być traktowane jako komplement, nie obelga. "Ptasie mózgi może i są małe, ale z całą pewnością potrafią więcej, niż wskazują na to ich rozmiary".
Jedna z najbardziej znanych papug z gatunku żako, Alex opanowała setki angielskich nazw przedmiotów, kolorów i kształtów. Potrafiła wskazać różnice albo tożsamość w odniesieniu do liczb, kolorów i kształtów, rozumiała pojęcia abstrakcyjne. Wrony brodate, zamieszkujące Nową Kaledonię, potrafią rozwiązywać problemy, posługiwać się wytworzonymi przez siebie narzędziami. Sikory bogatki i modraszki zamieszkujące Wielką Brytanię nauczyły się otwierać kartonowe kapsle butelek z mlekiem, dostarczanych rano pod drzwiami mieszkańcom osiedli i dobierać się do zebranej na wierzchu warstwy gęstej śmietany. Wrony, papugi, sikorki, przedrzeźniacze, zięby, wróble, sójki i gołębie to tylko niektóre z ptaków, o których opowiada w swojej książce Jennifer Ackerman, które wykazują się niezwykłymi zdolnościami i umiejętnościami, potwierdzając swój geniusz.
