Ostatnia arystokratka/Arystokratka w ukropie, Evžen Boček- recenzja #260

Mariusz Szczygieł powiedział kiedyś, że Bóg stworzył Czechów po to, by rozśmieszali Polaków. Nie wiem czy miał na myśli Evžena Bočka, kasztelana zamku w Miloticach i czeskiego pisarza, ale wypowiedziane przez najbardziej znanego miłośnika Czech w Polsce zdanie idealnie do Bočka i jego twórczości pasuje. "Ostatnia arystokratka" i będąca jej bezpośrednią kontynuacją "Arystokratka w ukropie" jego autorstwa to powieści, które rozśmieszą absolutnie każdego, wywołując niekontrolowane wybuchy śmiechu. 

Rodzina Kostków, w żyłach której płynie niebieska krew, po latach odzyskuje swój zamek i tytuł szlachecki. Wyruszają więc ze Stanów Zjednoczonych do Czech, by przejąć swą dawną siedzibę, w której mieszkał Himmler, a ślub brała sama Helena Vondráčková. Gdy docierają na miejsce okazuje się, że ich wyobrażenie o życiu arystokracji daleka jest od morawskiej rzeczywistości.

Efekt Rosie, Graeme Simsion - recenzja #150

W jednym z wywiadów Graeme Simsion, autor bestsellerowego "Projektu Rosie" powiedział, że nie powinno się tworzyć kontynuacji komedii romantycznych, bo rezultaty mogą być tylko dwa: bohaterowie będą żyć długo i szczęśliwie, co oznacza nudy, albo się rozstaną i będzie bardzo przygnębiająco. Można powiedzieć, że te słowa stały się  samospełniającą się przepowiednią, która zaowocowała "Efektem Rosie". W tym jednak przypadku nie jest ani nudno, ani przygnębiająco, z Donem Tillmanem nie sposób się nudzić.

Projekt Rosie, Graeme Simsion- recenzja #84

Do tej pory seria "Gorzka czekolada" wydawnictwa Media Rodzina kojarzyła mi się z rewelacyjnymi kryminałami z Oliverem von Bodenstein i Pią Kirchhoff autorstwa Nele Neuhaus. Aż do teraz gdy w moich rękach znalazła się debiutancka powieść Graeme Simsion "Projekt Rosie". To wyjątkowa komedia romantyczna, niezwykle inteligentna, bardzo niekonwencjonalna i oryginalna. Prawdziwa gorzka czekolada, o wykwintnym smaku i wspaniale poprawiająca  humor.

Don Tillman niezwykle ekscentryczny profesor genetyki żeni się. Problem w tym, że nie wie z kim, a na horyzoncie żadnej odpowiedniej kandydatki nie widać. Wdraża więc  Projekt "Żona", opracowuje kilkunastostronicowy kwestionariusz, który ma wyłonić idealną dla niego kandydatkę. W jego uporządkowane życie wkracza jednak Rosie Jarman, barmanka, które pije, pali, notorycznie się spóźnia i nie spełnia żadnego z kryteriów idealnej żony Tillmana. Don oferuje  Rosie pomoc w odszukaniu jej biologicznego ojca. Ich znajomość stawia na głowie poukładane życie profesora, a dzięki Rosie Don dowiaduje się kilku ciekawych rzeczy nie tylko o sobie, ale również o tym, że miłości w sposób naukowy nie da się opisać i odnaleźć.