Książek zatrzęsienie #7 - zapowiedzi wydawnicze lutego 2016

W lutym jeśli chodzi o nowości książkowe na półkach moje oczy zwróciły się przede wszystkim ku fantastyce. Wreszcie będę mogła przeczytać długo przeze mnie wyczekiwaną "Długą Utopię" Pratchetta i Baxtera, również pojawią się nowe pozycje w kolekcji Artefakty od Wydawnictwa Mag.  W innych wydawnictwach również odnalazłam kilka książek, moim zdaniem wartych przeczytania. Pewnie wszystko od razu na moją półkę nie trafi, ale chciałabym by te książki prędzej niż później trafiły na mój regał.

Zapraszam na mój przegląd, subiektywny oczywiście, nowości wydawniczych.

Dziewczyna z ogrodu, Parnaz Foroutan- recenzja #103

W swojej debiutanckiej powieści "Dziewczyna z ogrodu" Parnaz Foroutan utkała piękną, ale smutną opowieść o żydowskiej rodzinie mieszkającej w Iranie, inspirowaną losami jej własnej rodziny. Ta historia to coś więcej niż świadectwo trudnego położenia kobiet żyjących w tamtejszej kulturze. Mimo, że zadbane, otoczone dobrami materialnymi przez swoich mężów, tak naprawdę żyją w niewoli i ucisku.

Mahbube, stara kobieta mieszkająca w Los Angeles, która twierdzi, że "Los Angeles to nie dom. To miejsce wymazuje całą pamięć o przeszłości"  A ona jest ostatnim światkiem życia jakie toczyło się w ogrodzie w Iranie i to ona opowiada historię swojej rodziny.

Rachel i Chorszid, jako piętnastolatki zostają wydane za mąż dwóm braciom Aszerowi i Ibrahimowi. Wspólne mieszkanie pod jednym dachem z jednej strony zapewnia im bezpieczeństwo i uprzywilejowaną pozycję, z drugiej strony są pod stałą kontrolą i zamknięcie  niczym w więzieniu. Od obu oczekuje się, że jak najszybciej zajdą w ciążę i wydadzą na świat synów. Szczególnie Aszer, mąż Rachel nie może doczekać się potomka. Zagubiona dziewczyna nie potrafi poradzić sobie z presją otoczenia. Sytuacja pogarsza się, gdy w Chorszid spodziewa się dziecka. W Rachel zaczyna wzbierać się coraz więcej gniewu i zazdrości, nie tylko wynikającej z ciąży szwagierki, ale również decyzji podjętej przez jej męża, która będzie miała fatalny wpływ na wszystkich członków  rodziny.

Elantris, Brandon Sanderson- recenzja #102

Moja przygoda z Brandonem Sandersonem zaczęła się trochę od końca. Najpierw przeczytałam jego "Drogę Królów", a moją drugą powieścią był jego debiut "Elantris" I te dwie powieści które dzieli 10 lat są doskonałym dowodem na to, jak długą drogę przeszedł pisarz i jak jego twórczość zmieniła się przez ten czas. "Elantris" to fenomenalny debiut i już tą powieścią Sanderson pokazał jak wielki talent w nim drzemie.  

W jednej z krain Opelonu znajduje się miasto Arleon, a nad nim góruje Elantris. Kiedyś przepiękne, gigantyczne miasto, które zamieszkiwały potężne istoty. Każda z tych istot była kiedyś zwykłym człowiekiem, dopóki gdy nie została dotknięta tajemniczą, odmieniającą ich mocą Shaod. Dzięki swym zdolnością magicznym pomagali ludowi Arleonu.

Dziesięć lat temu magia zawiodła. Elantrianie stali się słabymi, zniszczonymi, wyglądającymi jak trędowaci istotami, a samo Elantris pokryło się szlamem, mrokiem i popadło w ruinę. Shaod stała się przekleństwem. W nowej stolicy Arleonu, Kae, mieszkańcy starają się ignorować Elantris i jej mieszkańców. Do Kae przybywa przybywa w celu zawarcia politycznego małżeństwa z księciem korony Raodenem, księżniczka Serene z Teod. Po przybyciu dowiaduje się jednak, że Roaden nie żyje, a pomimo jego śmierci, małżeństwo zgodnie z prawem Kae uznaje się za zawarte, a Sarene jest uważana teraz za wdowę. Sarene postanawia  wykorzystać swoją sytuację oraz swoje wpływy by ukrócić machinację fjordyjskiego kapłana Hrathena, który przybył do Arleonu, aby go nawrócić i podporządkować swojemu panu i Bogu. Teod i Arleon są ostatnimi miastami, które sprzeciwiają się imperialnym zakusom fanatyków religijnych z Fjordell. Serene nie podejrzewa prawdy o zniknięciu księcia Roadena, który pada ofiarą Shoad i trafia do Elantris. 

Sekret O' Brienów, Lisa Genova- recenzja #101

Biorąc w ręce powieść Lisy Genova "Sekret O' Brienów" wiedziałam, że nie będzie to łatwa i lekka lektura, że czeka mnie wiele emocji związanych z chorobą na którą cierpiał główny bohater, a z nim cała jego rodzina. Po niezwykłym "Motylu" (klik) gdzie bliżej poznałam istotę choroby Alzeihmera, tym razem Lisa Genova przybliża czytelnikowi jedną z najokrutniejszą chorób znanych człowiekowi, pląsawicę Huntingtona. Chorobą która ostatecznie prowadzi do tego, że chory staje się więźniem własnego ciała.

Czterdziestotrzyletni policjant, Joe o'Brien, mieszkający w Bostonie, jest oddanym mężem i dumnym ojcem czwórki dzieci oraz szanowanym policjantem. Joe'go zaczynają trapić problemy z koncentacją, dziwne drgawki oraz nietypowe dla niego wybuchy złości. Objawy początkowo przypisuje stresującej pracy, ale w związku z ich nasileniem umawia się na wizytę z neurologiem. Otrzymana diagnoza wywraca jego świat i świat jego najbliższych, okazuje się że Joe cierpi na nieuleczalną pląsawicę Huntingtona. Najgorszy w otrzymanej diagnozie jest fakt, że choroba jest genetyczna i każde z czworga dzieci Joe'go ma pięćdziesiąt procent szans na odziedziczenie felernego genu i tym samym choroby. 

Wraz z nasileniem się objawów Joe traci odznakę, ale nie poddaje się i walczy. Nie traci nadziei i próbuje z godnością stawić czoła chorobie, podczas gdy dzieci Joego, w tym najmłodsza jego córka Katie szukają w sobie odwagi by wykonać test, który może wyjaśnić, czy w przyszłości podzielą los swojego ojca.

Próba, Eleanor Catton - recenzja #100

Pierwsze moje myśli po lekturze debiutanckiej powieści Eleanor Catton "Próby" to chaotyczna, dziwna i zachwycająca. Te trzy słowa najlepiej oddają tę powieść. Nic w niej nie jest proste i jednoznaczne. Jest jak jedna wielka zagadka, w której próbuje się rozgryźć co jest prawdą, a co kłamstwem. W dalszym ciągu ciężko mi uwierzyć, że ta powieść to debiut młodziutkiej Catton (wówczas dwudziestodwulatki). Niewiarygodny talent i urzekająca, bardzo dojrzała powieść.

Króciutko o fabule. Nauczyciel liceum muzycznego Pan Saladin ma romans z nieletnią uczennicą Victorią, co prowadzi do skandalu obyczajowego w mieście.  W tym samym czasie Instytucie Dramatycznym szkoły teatralnej, studenci planują wystawić sztuką opartą na tych wydarzeniach. Czas pokazuje, że pomysł nie był najlepszy.