poniedziałek, 31 października 2016

Wigilijne psy i inne opowieści, Łukasz Orbitowski- recenzja #227

Wciąż trudno mi uwierzyć, że opowiadania zebrane w zbiorze "Wigilijne psy i inne opowieści" zostały napisane przez Łukasza Orbitowskiego ponad dziesięć lat temu. Nie tknął ich ząb czasu. Ciemny, tajemniczy i brudny Kraków wyłaniający się z opowieści Orbitowskiego robi piorunujące wrażenie. Groza czai się nie tylko w zaułkach, ale i na ruchliwych ulicach, zwyczajnych szarych blokowiskach i opuszczonych osiedlach. Miejski horror.

Jedenaście opowiadań, trzymających w napięciu historii, m.in. spalony blok z lokatorem, którego nie powinno w nim być, autostrada, którą widzą tylko nieliczni, niewyjaśnione samobójstwa krakowskich taksówkarzy, przesyłka, która na zawsze odmieni życie jej doręczyciela, czy powracające każdego roku psy utopione przed laty w rzece.

niedziela, 30 października 2016

Książek zatrzęsienie #16- zapowiedzi wydawnicze listopada 2016

Przed Wami kompletnie nieobiektywny przegląd nowości wydawniczych i wznowień, które pojawią się w księgarniach w listopadzie. Przedstawiam tu książki, które chciałabym przeczytać, które zainteresowały mnie fabułą, przyciągnęły nazwiskiem autora, lub w inny, sobie tyko znany sposób zwróciły moją uwagę.

Zapraszam na książek zatrzęsienie.

piątek, 28 października 2016

Nie przeproszę, że urodziłam. Historie rodzin z in vitro, Karolina Domagalska - recenzja #226

Temat in vitro, szczególnie w Polsce, wywołuje wiele kontrowersji. Każda publiczna dyskusja zamiast skupić się na kwestiach merytorycznych, zamienia się w polityczno-ideologiczną awanturę. To temat o którym nie potrafimy rozmawiać, a o którym  w istocie niewiele wiemy. "Nie przeproszę, że urodziłam. Historie rodzin z in vitro." Karoliny Domagalskiej, jest ważnym głosem w dyskusji o zapłodnieniu pozaustrojowym. Głosem który zabierają ci którzy na in vitro się zdecydowali, są tematem gorących dyskusji, choć nie biorą w niej udziału. Ta książka jest bardzo potrzebnym głosem w kraju, gdzie o dzieciach z probówki mówi się tak wiele podłych rzeczy.

Reportaż Karoliny Domagalskiej nie opowiada tylko o polskich rodzinach. Autorka potraktowała temat bardzo szeroko, odwiedzając Danię, Holandię, Wielką Brytanię,  Izrael, Ukrainę. Opisywane historie to nie tylko doświadczenia małżeństw, dla których in vitro jest jedynym sposobem, by upragnione dziecko posiadać,  udziela głosu samotnym kobietom, parom homoseksualnym, dawcom i dzieciom, które dzięki in vitro przyszły na świat, a które często nie znają tożsamości biologicznych rodziców. Zagląda do klinik, banków spermy.

Wyniki rozdania z "Czterdzieści i cztery"






środa, 26 października 2016

Przyjdzie Mordor i nas zje. Czyli tajna historia Słowian, Ziemowit Szczerek- recenzja #225

Klasyczny reportaż, to chyba ostatnia rzecz jaką można powiedzieć o książce Ziemowita Szczerka "Przyjdzie Mordor i nas zje. Czyli tajna historia Słowian". Najbliżej jej do gonzo, powieści drogi, jednak zamiast przez amerykańskie bezdroża, autor zabiera nas w narkotykowy trip przez ukraińskie stepy. Ukraiński hardkor, będący słodko-gorzką refleksją  nas samych.

Główny bohater Łukasz Ponczyński, być może dla zabawy, z ciekawości, z chęci doświadczenia czegoś innego, nowego, orientalnego, wyrusza na Ukrainę. Będąc pod wpływem alkoholowych procentów, których źródłem jest cudowny balsam Wigor  jego obserwacje  miejsc, których odwiedza i ich mieszkańców są zupełnie trzeźwe, a narkotyczny haj jeszcze bardziej pomaga mu poczuć tę "wschodniość", w poszukiwaniu której Łukasz wyruszył na Wschód. 
I  jak na Ukrainę wyruszył jak do post-radzieckiego skansenu, trochę jak do zoo, safari, to wraz z upływem czasu zmienia się jego postrzeganie zarówno na ten kraj jak i jego mieszkańców.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...